Tavanlar

İnsanlar uyandıklarında uzun uzun tavana bakar şekilde kalırlar ya da kalmazlar.Ve farklılığı bu yaratır.Olay bu kadar basit mi bilmiyorum ama olsun.Göreceli bir durum bakma süresi.Gitmem gereken bir yer olduğunda tavana kısa süre bakıyorum boş boş.O gün için yeterli.Hatta yerine göre çok uzun.Yapacak işimin olmadığı sabahlarda ise acıktığımı hissedene kadar tavana baktığım oluyor.Nedenim ise çok basit.Kimse kafasını kaldırıp yukarı bakmıyor çoğu zaman.Fakat tavanlar da görülmeyi hak ediyor.Evet çok saçma.

Sabahlar Kötüdür

Rüyaların bittiği andır en basitinden.Kabuslar daha heyecanlı hem ne de olsa.Solacağını bile bile yeşermeye çalışan insan davranışlarının doğurduğu dramdan daha ağır ve daha doğal ne olabilir ki?