Yağmuru bekliyordu umutsuzca,
Kurumuş,sinirliydi.
Her kopan dal,
Yeni bir umutsuzluk yaprağıydı.
Beklentisi azaldıkça yeşerdi.
Yeşerdikçe umursamaz oldu,
Umudu azaldıkça filizlenen yapraklarını
Sonbahara küfrederek dökmez oldu.
Aslında hiç yaprak yoktu.
Yeşeren kökleriydi sadece,
Toprağı sakin bir öfkeyle sıkarak,
Sağlam,dimdik.
Yıkılmamak üzere.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder