Yaşadığım günler içinde öğrendiğim en önemli şey şu,gardını düşürdüğün anda yumruğu suratına yersin.Bu durum sanırım bende fobi oluşturdu.Bir hafta işler iyi gitmeye görsün.Diğer hafta bana nefretini kusmaya yemin etmiş şekilde saldırıyor her şey.Sadece benim hayatım mı bu kadar dalgalı bir çizgi çiziyor bilmiyorum ama benim buna kafayı aşırı taktığım aşikar.
Murphy kanunları benim için yazılmış gibi hissediyorum.Şemsiyen yoksa yağmur yağar evet aynen öyle!23 numara adlı filmi izleyenler bilirler oradaki adamın takıntısı yüzünden ne hallere geldiğini.Benim durumum bu olabilir mi acaba?Hayatın akışını murphy kanunlarıyla ilişkilendirerek küfür savuruyorum sağa sola devamlı.Bazı günler evrene hakim olan gücün benimle dalga geçtiğini düşünüyorum,sonra hadi lan deyip mutağafa gidip meyve suyu koyup televizyonu açıyorum.Evlilik programında apartman dairesi olan bir koca isteyen teyzeyi gördükten sonra o kanalı zaplayıp odama dönüp üç gün önce aldığım cipsi açıyorum sonunda.Bir tane film açıp izlemeye başlıyorum.Meyve suyunun kutusunu almak için ayağa kalkıp mutfağa yürümeye başladığımda ayağım halıya takılıyor ve yere düşüyorum.Sonra bu olaya sinirlenip bu satırları yazmaya başlıyorum.Kandın mı?Alakası yok olayın bununla aslında.Halıya takılıp şanssız olduğumu iddaa edecek kadar gülünç müyüm Allah aşkına?Benim bunu yazma sebebim o kadar çileyi çekip mutfağa ulaştığımda meyve suyunun bir bardağı doldurmaya yetecek kadar kalmamış olmasıydı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder