Zamanın İki Yüzü

Rastgele bir sokakta eski sevgilinin parfümüyle hüzünlü bir buluşma ya da eski evinin olduğu sokakta yeni beton dökülürken bıraktığın küçük ayak izlerni görmenin verdiği iç düğümlenmesi...Kalbine kendi kendine çektiğin buz gibi setlerin yavaşça erimesi ya da aşağıya atlamak isterken suların yükselmesi...Dedenin seni parka götürürken giydiği ayakkabının aynısını başkasında görmenin getirdiği burukluk ya da eski kitaplarının arasında,karaladığın hayallerin solmuş renklerini bulmanın ekşi coşkusuyla yüzüne esen süresi geçmiş ılık rüzgar...Zaman...Ne çok şeye anlam kazandırıyorsun,neleri anlamsızlaştırırken.Bu kadar acımasız ama aynı derecede şefkatli...